Başlangıç

Kendinizi ve blogunuzu tanıtın

En Son Yazılarım


  • “Sonra”
    Hisler kelimelere dökülmüyorsa,Alev alev için yanıyorsa,Boğazında ki yumru hiç geçmiyorsa,Gözlerinden hüzün dalgası gitmiyorsa,Yaşlar bir bir gözlerinden düşüyorsa,Hiçbir şey geçmemiş.
  • “Alışmak”
    Bugün bir şiir yazdım,Hiç kafiyesi yok.Kelimeler alâkasız,Hiç ahenk yok.Tüm satırlar devrik cümlelerle dolu.Aklım gibi karmakarışık.Bugün bir şiir yazdım,Her yanı acı.Kelimeler hüzünlü,Her dizesi hüsran.Tüm satırlar gözyaşlarıyla dolu.Kalbim gibi parça parça.
  • “Keşke”
    Şehrin göbeğinde, belki ara sokaklarda.Kaybederim.Yeşil masada, belki bar taburesinde.Ağlarım.Beyaz taşta, belki siyah aynada.Yanarım.Derin acıda, belki kaybolan yıllarda. “Asla unutmam.”
  • “Sona Kalan”
    Bir gün son bulacak tüm şiirler,Yüreğimi yakan hasret..Hiç bırakmayacak nefesimi.Son şiirime az kaldı, biliyorum.“Kaçış”.Savaşmak istemiyorum,Senin olmadığın hayatla.Kaybedecek ne kaldı ki?Geceleri serin olmaya başladı,İçimin yangını seni ısıtır mı oğlum?Vazgeçiyorum,Kaybetmek böyle kazanılır mı?
  • “Beyaz Koridor”
    Acıları içine gömüp, yaşayamazmış insan,Buzdan duvarları olmazmış,Gözlerden yaşlar süzülürken,Ölüm sessizliği çığlık atarmış.Hepsini sonradan anlayacaktım.Bir nefes için, canımdan vazgeçtiğimde.Seneler sonra elime aldığım kalem,Kağıda dökecekti gözyaşlarını.İçimdeki yangını, hiçbiri söndürmeyecekti,Ruhum, yaşarken terk edecekti beni.Acılar yalnız bırakacaktı,Hayat devam etmeyecekti.Yüreğim soğumayacak, alışamayacaktım.Herkes konuşacaktı, sağır olacaktım.İnsanın içi yanarken, akıl ve mantığı asla olmayacaktı,Bir oyuncağa bakıp saatlerce karıncalara ağlayacaktım,Kuş seslerini, kahkahalarına benzetipKulaklarımıOkumaya devam edin ““Beyaz Koridor””
  • ‘Toprak’
    Altın sarısı saçlarım, kömür karası oldu şimdilerde,Daha otuzuma gelmedim,Ruhum ellilerde.Ağustosun sonuna geldik yine.Ne acı.Elimde bir çift patik,Üç yıl geçmiş.Ölümden.Yağmurlar başladı,Toprak kokusu yayıldı her yere,Oğlumun kokusu sardı tüm şehri.
  • ‘Ses’
    Saat kaç bilmiyorum,Uykusuzluk, ruh hali.Kitabın kapağı açık,Küllük izmaritle dolu.Kan çanağı gözler,Titrek eller.Yalanlar….Pencereden süzülen ışık,Sararmış perdeler,Islak tütün,Sönen sigara.Yananlar…
  • ‘Ayna’
    “Küle dönmüş ruhumu, ben yaktım.” Her şey için çok geç,Ertelenen bir hayat var ortada,Geç kalınmış bir ömür.Uzayıp giden yollar..Yokuşun başındayım,Çıkmaya halim yok,İnmeye mecalim kalmadı.Başlangıçlar..Bitişler…Aynıydı aslında,Aynalar yanılttı.
  • ‘Geri Dönüş’
    Yollar uzun ve ıssız,Aklım yolun epey ötesinde,Ruhumu birkaç şehir öncesinde bıraktım.Kırmızı rujum, siyah tokamGeri dönüyorum, Ankara.Kaç defa gittim senden,Dar sokaklarından,Dik yamaçlarından,Kaç defa kaçtım sahi?Hatıralarından..Bir yalnızlık hissi,Bir ürperti.
  • ‘Cinayet’
    Gece bitmiş,Gündüze kavuşurken,Tan vakti.Huzursuz sessizlik,Nefes bile alınmazken,Avcı misali.Sert rüzgarlar,Tenimde kesikler bırakırken,Av gibi.Korku.. ben olmuşken,Senin nefes alman..Av sensin,Avcı ben.Kesikler senin teninde,Rüzgar benim.